Strategia D'Alemberta w ruletce: zasada i przyklad

Strategia D'Alemberta to system zarzadzania zakladami w ruletce, w ktorym wysokosc stawki zmienia sie o jedna jednostke: po przegranej rosnie, po wygranej spada. System D'Alemberta w ruletce nalezy do lagodnych progresji i zostal nazwany na czesc francuskiego matematyka z XVIII wieku, Jeana le Rond d'Alemberta. W odroznieniu od gwaltownego Martingale nie podwaja stawki, lecz przesuwa ja plynnie, dlatego bankroll zuzywa sie wolniej, a seria przegranych uderza w konto nie tak mocno. Ponizej omowimy zasade, przyklad krok po kroku z tabela, zalety i wady, wersje odwrotna oraz dlaczego zadna progresja nie znosi przewagi kasyna.

Zasada systemu

Gracz wybiera jednostke bazowa - na przyklad 1 dolar, i zaczyna od jednej jednostki. Dalej dziala logika piramidalna:

• po przegranej stawka zwieksza sie o jedna jednostke (+1);
• po wygranej stawka zmniejsza sie o jedna jednostke (-1);
• stawka nie spada ponizej jednej jednostki.

Stawka rosnie i spada schodkami, tworzac lagodna piramide, a nie stroma drabine podwojen. Idea polega na tym, ze na zakladach z szansa okolo 50 na 50 wygrane i przegrane z czasem mniej wiecej sie rownowaza, a wtedy suma obnizek stawki pokrywa sume podwyzek.

Logika rownowagi i house edge

Autor systemu wychodzil z prawa rownowagi: jesli dlugo rzucac moneta, liczba orlow i reszek dazy do wyrownania. Stad wniosek, ze po serii przegranych wyniki rzekomo zaczna kompensowac sie wygranymi.

Problem w tym, ze kolo nie ma pamieci. Kazdy spin jest niezalezny, poprzednie wyniki nie zmieniaja prawdopodobienstwa nastepnego. Na europejskim kole jest 37 pol (0-36), przewaga kasyna wynosi 2,7%, zwrot (RTP) - 97,3%. Zero obniza szanse rownego zakladu do 18 z 37, okolo 48,6% na wygrana, a ten udzial na korzysc lokalu utrzymuje sie przy kazdej progresji. Jak zero wplywa na szanse - w materiale o roli zera. D'Alembert rozklada wielkosci zakladow w czasie, ale nie rusza matematyki wyniku: dystans staje sie bardziej rowny, a przewaga nad kasynem sie nie pojawia.

Przyklad krok po kroku

Wezmy jednostke bazowa 10 dolarow i zaklad na czerwone. Stawka zmienia sie wedlug reguly +1 po przegranej i -1 po wygranej.

Po szesciu rundach konto jest na plusie o 30 dolarow. Wygranych i przegranych jest po rowno (po trzy), ale dzieki strukturze progresji wynik jest dodatni - tak dziala idea rownowagi na szczesliwym odcinku. Jesli jednak przegrane ida pod rzad, do powrotu do zera potrzeba kilku wygranych juz na podwyzszonych stawkach.

Zalety i wady

Mocne strony wiaza sie z lagodnoscia progresji:

• plynny wzrost stawki - dodaje sie jedna jednostke, a nie podwojenie, dlatego stawki rosna wolniej niz w Martingale;
• oszczedny tryb dla bankrollu - krotkie wahania wynikow znosi sie bez gwaltownych spadkow;
• prostota - regule zapamietuje sie w minute.

Slabe strony wynikaja z tej samej mechaniki:

• przeciagajaca sie seria przegranych nie zostaje odrobiona - stawka rosnie powoli, a dluga passa niepowodzen wprowadza konto na minus;
• do powrotu potrzebne sa wygrane juz na wysokich stawkach, a tych nikt nie obiecuje;
• zero pozostaje, a na dystansie konto dazy do minusu.

Odwrotny D'Alembert

Kontr-D'Alembert odwraca regule: stawka rosnie o jednostke po wygranej i spada o jednostke po przegranej. Logika jest inna - rozkrecac stawke na fali szczesliwej serii i obnizac ja, gdy wyniki ida przeciwko graczowi. Na passie niepowodzen podejscie zachowuje sie lagodniej, za to do zauwazalnego plusa potrzebna jest dluga seria wygranych. Podobnie jak wersja prosta, odwrotny D'Alembert nie zmienia prawdopodobienstw i nie usuwa house edge.

Na jakich zakladach stosowac

System jest przeznaczony na zaklady z wyplata 1 do 1, czyli na rowne szanse:

• czerwone lub czarne;
• parzyste lub nieparzyste;
• male (1-18) lub duze (19-36) liczby.

Na tych zakladach wyniki sa bliskie 50 na 50 i krok o jedna jednostke ma sens. Na zakladach z wysoka wyplata - pelna (35 do 1), split (17 do 1), tuzin lub kolumna (2 do 1) - logika rownowagi nie dziala: czestotliwosc trafien jest tam zupelnie inna.

Jaki bankroll jest potrzebny

Gwaltownych skokow salda nie ma, ale przeciagajaca sie seria i tak wprowadza konto na minus. Rozsadny punkt odniesienia - trzymac bankroll na poziomie 50-100 jednostek bazowych. Przy jednostce 10 dolarow to 500-1000 dolarow, ktore jestes gotow wydac na rozrywke, a nie jako zrodlo dochodu.

Warto z gory ustalic dwa limity: granice straty, przy ktorej sie zatrzymujesz, i cel na plusie, po ktorym fiksujesz wynik. Bez takich granic lagodna progresja wciaga: wydaje sie, ze jeszcze para rund - i bilans sie odbuduje, ale kolo tego nie obiecuje. Wiecej o dyscyplinie - w artykule o systemie gry w ruletke.

Porownanie z Martingale i Fibonaccim

Krotko o roznicach z dwiema innymi popularnymi progresjami:

Martingale jest najbardziej agresywny: stawki rosna lawinowo i szybko natrafiaja na limit stolu. Fibonacci to kompromis, progresja jest ostrzejsza niz u D'Alemberta, ale lagodniejsza od podwojen. D'Alembert jest najlagodniejszy z trzech i pasuje tym, ktorzy chca wydluzyc gre i wygladzic wahania konta. Przeglad innych podejsc zebrano w omowieniu strategii ruletki. Zaden z trzech systemow nie daje matematycznej przewagi - wszystkie jedynie w rozny sposob rozkladaja zaklady.

Jak sledzic serie

Kazda progresja na rownych szansach jest zwiazana z seriami: ile razy pod rzad wypadal jeden kolor, jak dawno nie bylo parzystej. Te dane wygodniej ogladac w statystyce na zywo. Serwis w trybie online zbiera wyniki stolow z krupierami na zywo i pokazuje, jak dawno nie wypadaly kolory, parzyste i nieparzyste, tuziny i sektory. Otworzyc je mozna w dziale statystyki ruletek.

Statystyka nie przewiduje nastepnego spinu - kolo pozostaje losowe - ale pomaga trzezwo widziec obraz. Uzywaj D'Alemberta jako sposobu na uporzadkowanie zakladow i oszczedzanie bankrollu, a nie jako metody na ogranie kasyna, i graj w granicach zaplanowanej kwoty.

Otworz statystyki ruletek →